ვფიქრობ, იქნებ რაიმე საოცრების თქმა სურს.
ვაგრძელებ ფიქრს და მომაგონდა. იქნებ, იმის
თმა უნდა, რომ არავის უყვარს და შველას ითხივს... მინდა მეც გამოველაპარაკო. აღარ უნდა
იჩხუბონ ქარმა და მზემ...
-ხანდახან დაუთმე მზეს ამოსვლა. შენც ძლიერი
და ხარ და მზეც. თუ არ აწყენინებ მას, ბევრს ეყვარები, როგორც მე მიყვარხარ.
ქარი სევდიანად აჩურჩულდა:
-მე ამას უნებლიედ ვაკეთებ, სულაც არ მინდა,
ხანდახან მიჭირს თავის შეკავება.
-ღმერთი მაღლიდან გიყურებს და დაგეხმარება.
თავიდან ქარი რომ გავიცანი, ვთქვი: ეს რაღაც
გაჩუმდეს, ვბრაზობდი, ეს რა ცუდი ვინმეა-მეთქი, ახლა კი მისი ამბავი რომ მოვისმინე,
იმაზე მეტად მიყვარს, ვიდრე ადრე...
No comments:
Post a Comment