მე ელიზბარი ვარ, ეს სოფელი, სადაც ვიმყოფები,
მიტოვებულს ჰგავს. ყველა სახლი ჩამონგრეულია, გადახრილი. სამი სახლი დანარჩენებს არ
ჰგავს, ბოლი ამოდის საკვამურიდან, ეტყობა იქ ვიღაც ცხოვრობს, ერთად წავიდეთ.
-გამარჯობა,
ქალბატონო, შეიძლება გაგესაუბროთ, როგორია აქ ცხოვრობა?
-ჩვენ
გვიყვარს აქაურობა, სუფთა ჰაერია, მაგრამ ძნელია საკვების მომარაგება, თანაც ჩვენ მოხუცები ვართ,
არ შეგვიძლია და ძლივსღა ვახერხებთ.
-აქ
თურმე პატარა გოგონა ცხოვრობს, მასაც ვეწვიოთ.
-ეთერ,
შენთვის როგორია ამ სოფელში ცხოვრება?
-
იცით არ ვიცი , უნდა დავფიქრდე. ზოგჯერ მხიარული, ზოგჯერ მოსაწყენი, მიყვარს ცხოველებთან
თამაში, თავს ჩემით ვირთობ, მაგრამ ბავშვებთან მაინც უკეთესია, უფრო ვიმხიარულებდი
თუ მეგობარი მეყოლებოდა.
-
აუცილებლად გეყოლება, მოდით ყველამ ერთად გადავიღოთ
ფოტო, გაიღიმეთ.
მხიარული
განწყობით გემშვიდობებით ამ სოფლიდან.
ელიზბარ მინდელი
No comments:
Post a Comment