ამბის თხზვა

 ამბის თხზვა მინიშნებების ( მონადირე, ბრაზიანი, მცენარეები ალაპარაკდნენ) გამოყენებით.

      პატარა უღიმღამო სოფელში ცხოვრობდა  მონადირე, სახელად ბასილი. ბასილი ღმერთს ეთაყვენობოდა, ღვთისმოშიში იყო,  სახლში ხატები და ჯვრები დაებრძანებინა, ბევრსაც  ლოცულობდა, მაგრამ ერთი უარყოფითი თვისება ჰქონდა, მალე ბრაზდებოდა. როცა გაცხარდებოდა, სანადიროდ მიდიოდა, ბალახებსა და ყვავილებს თელავდა, ხეებსაც კი ესროდა ტყვიებს. ერთხელაც სანადიროდ წავიდა, ის იყო შვლის ნუკრისთვის უნდა ესროლა, ხელიც წაიღო თოფისკე  უცნაურმა ხმამ რომ  შეაჩერა.   

    -ნუ იზამ ამას, ჩემო შვილო. 

     ბასილი მოულოდნელად თეთრ ბურუსში გაეხვია. 

    ის ბრაზობდა და იღრინებოდა, ვინა ხარ? გამოჩნდი, რატომ მომიყვანე აქ, ახლავე დამაბრუნე. 

     მიხედ-მოიხედა, ბებერი, ჯმუხი, ტანდაკოჟრილი და ფოთლებშეთხელებული მუხის წინ იდგა. ის არც ჩრდილს იფენდა და არც რკოს ისხამდა. ისევ გაისმა ხმა, მუხამ ამოიოხრა და თქვა: ნუთუ არ გეცოდება საბრალო ცხოველები და მცენარეები, სიბრაზის გამო სიცოცხლეს რომ ასალმებ და თელავ ფეხქვეშ. შენ ქრისტიანი და კეთილი კაცი ხარ, არ გეკადრება. 

ბალახებიც აჩურჩულდნენ. 

• არ დაგვადგა ფეხი, გვტკივა. 

      ბასილის თვალებში დაუბნელდა, წამიერად სახლში გაჩნდა. საწოლში მოიკუნტა მერე ხატებს შეხედა ფიქრიანი თვალებით და თქვა: ისე ეს მუხა მართალია...

          ამბავი

          ნატალია კობიაშვილი